Сёння ноччу ў бальніцы памёр філосаф Аляксандр Грыцанаў. Падрабязнасці смерці пакуль невядомыя.

Грыцанаў Аляксандр Аляксеевіч (1958.08.28, Менск — 2011.03.21, Менск), беларускі філосаф, сацыёлаг, гісторык і культуролаг. Кандыдат філасофскіх навук (1983), дацэнт (1988). З’яўляўся кіраўніком міжнароднага праекту «Гуманітарная энцыкляпэдыя» Менскай філасофскай школы.

Скончыў філасофскае аддзяленне гістарычнага факультэта БДУ (1980). У 1983 скончыў аспірантуру кафедры філасофіі БДУ і абараніў дысертацыю на суісканне ступені кандыдата філасофскіх навук на тэму «Крытычны аналіз канцэпцый» сярэдняга класа «», тым самым, стаўшы самым маладым кандыдатам філасофскіх навук у СССР (у 24 гады). У 1983-88 — выкладчык, у 1988-96 — дацэнт БДУ. У 1987-1989 вёў «Філасофскія чацвяргі» (разам з «Сучаснікам», які ўзначальваў Л. Крывіцкі) — першы палітычны дыскусійны клуб у Менску. У 1996-99 — дацэнт і загадчык кафедры сацыяльных і гуманітарных дысцыплін Усходне-Еўрапейскага недзяржаўнага інстытута бізнесу і права (Менск). У 1998-2001 — навуковы рэдактар-кансультант ТАА «Інвест-сэрвіс». З 2001 — дацэнт кафедры філасофіі, сацыялогіі і экалогіі Міжнароднага дзяржаўнага універсітэта ім. А.Д. Сахарава (Менск).

Выкладаў розныя філасофскія і сацыялагічныя дысцыпліны. З 1989 чытаў лекцыі, курсы і спецкурсы па псіхааналітычнай культуралогіі і філасофіі ў шэрагу ўніверсітэтаў і інстытутаў. Садзейнічаў публікацыі першага рускамоўнага «псіхааналітычнага слоўніка» (1994), напісаў прадмову да яго. Прымаў удзел у распрацоўцы канцэпцыі сацыялагічнага псіхалагізу — галіны веды і міждысцыплінарнага плюралістычнага напрамку сацыяльнай думкі, які прымае ў якасці перадумовы даследаванні і тлумачэнні сацыяльных з’яў і працэсаў, дзеянне і ўзаемадзеянне грамадскіх, групавых і індывідуальных псіхічных фактараў.
Аўтар больш за 1500 навуковых артыкулаў па праблемах філасофіі, сацыялогіі, гісторыі, паліталогіі, культуралогіі, псіхалогіі і розных пытаннях класічнага і сучаснага псіхааналізу.
Быў кіраўніком — галоўным рэдактарам і складальнікам найбуйнейшага ў СНД міжнароднага праекту «Гуманітарная энцыклапедыя», у рамках якога апублікаваныя: «Найноўшы філасофскі слоўнік» (1999 і 2001), «Сусветная энцыклапедыя. Філасофія »(2001),« Сусветнай энцыклапедыі. Філасофія. ХХ стагоддзе» (2002), энцыклапедыі «Постмадэрнізм» (2001), «Гісторыя філасофіі» (2002), «Эзатэрызм» (2002), «Сацыялогія» (2003) і інш.
«Упершыню я адчуў сябе беларусам — дакладней, жыхаром i грамадзянiнам нашай Айчыны — у 1964 годзе. Мой бацька, якi нарадзiўся пад Магiлёвам, але ўсё сваё жыццё адслужыў у расійскім войску, прапанаваў мне прачытаць даўно чаканую мной кнiжку «Падарожжа на Кон-Цiкi» ў перакладзе на матчыну мову. Гэта было першае знаёмства з беларускiмi словамi i нават лiтарамi. Кнiга мне вельмi спадабалася, я чытаў яе за два цi тры тыднi разоў дзесяць. Калi я запытаў бацьку, навошта гэта рабiць, ён адзначыў: „Мы тут нарадзiлiся, мы тутэйшыя; наша жыццё — гэта мова“. Але я ўпэўнены: быць беларусам гэта не толькi дрэнна разумець тых, хто размаўляе па-расейску, але яшчэ i змагацца за гонар нашае зямлi», — адзначаў Грыцанаў у адным з інтэрв’ю.Паводле nn.bysoc-by.livejournal.com