У Бібліі слова «аборт» не сустракаецца, ні проста, ні яго сінонімаў. Тым ня менш, са Святога Пісаньня мы можам зрабіць цалкам ясныя высновы адносна гэтае згубнае з’явы.

У Старым Запавеце штучны аборт прама не згадваецца, але ёсць указаньне на самаадвольны аборт, які адбыўся па чыёй-небудзь віне, які разглядаецца як злачынства: «Калі б’юцца людзі, і ўдараць цяжарную жанчыну, і яна выкіне, але не будзе іншага шкоды, то ўзяць з вінаватага збор грашмі, які накладзе на яго муж той жанчыны, і ён павінен заплаціць яму пры пасрэдніках «(Зых 21, 22).

Аборты, як такія, у старажытнасці існавалі, паколькі пра іх кажа Арыстоцель, Гіпакрат, Авідый. Старажытныя габрэі не жылі ў вакууме і не маглі ня ведаць пра існаваньне аборту. Напэўна яны былі распаўсюджаны ня толькі ў грэцка-рымскай цывілізацыі, але і сярод народаў, непасрэдна якія атачалі Палестыну. Тым ня менш штучны, наўмысны, аборт не згадваецца ў Законе і прароках. Гэта сведчыць аб тым, што старажытным габрям не магло нават прыйсці ў галаву знішчаць сваё нашчадства такім жахлівым чынам. І гэта нават пры тым, што юдэі нярэдка адыходзілі ад Бога, аддаваліся ідалапаклонству і г.д.

У Бібліі цалкам дакладна і нядвухсэнсоўна прасочваецца думка пра тое, што жыццё чалавека пачынаецца не з моманту нараджэньня, а з моманту пачацця.
«Так кажа Гасподзь, Які стварыў цябе, і ўзгадаваў цябе, дапамагае табе ад улоньня мацярынскага» (Ісая 44:2).
«Бо ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй. Слаўлю Цябе, бо я дзівосна створаны.» (Псальм 138:13-14).
«Перш чым Я ўтварыў цябе ў чэраве, Я ведаў цябе» (Ерамія 1:5).
Гаворачы пра Яна Хрысьціцеля: «і Духа Святога прасякнецца яшчэ ад улоньня маці сваёй» (Ад Лукі 1:15).
«Гасподзь заклікаў мяне ад улоньня … І сёньня кажа Гасподзь, Які мяне ад улоньня рабом Сабе ..» (Ісая 49:1-5).
Апостал Павел кажа: «Калі ж Бог, выбраўшы мяне ад улоньня маці маёй і заклікаўшы мілатою Сваёю …» (Да Галатаў 1:15).
«Ці ня Ён, Які стварыў мяне ў чэраве, стварыў і яго, і гэтак сама нас у нутробе?» (Ёў 31:15).
Ісааку названа імя перш яго зачацця: «Бог жа сказаў [Абрагаму]: менавіта Сарра, жонка твая, народзіць табе сына, і ты дасі яму імя: Ісаак; і пастаўлю запавет Мой з ім запаветам вечным [у тым, што Я буду Богам яму і] нашчадкам ягоным пасьля яго «(Быц., 17, 19).
Яну Хрысціцелю было дадзена імя перш нараджэння (Лк., 1, 13).
Падчас Звеставаньня анёл Гасподні наракае імя Богадзіцяці перш яго пачацця ад Духа Сьвятога: «І вось, зачнеш ва ўлоньні, і народзіш Сына, і дасі Яму імя: Ісус» (Лк., 1, 31).

Няма ніякага сумневу, што Біблія ясна кажа пра тое, што жыццё чалавека пачынаецца з моманту пачацця і, такім чынам, аборт, на якім бы тэрміне ён не рабіўся, з’яўляецца забойствам:
Запаведзь «Не забівай» (Друг. 5, 17) па-за ўсякім сумневам ставіцца і да ненароджаных дзяцей.
Кожны, хто ненавідзіць брата свайго, ёсьць душагуб; а вы ведаеце, што ніякі душагуб ня мае жыцьця вечнага, якое ў ім заставалася. (1 Ян., 3, 15)
Калі хто ўдарыць каго жалезнай прыладай, так што той памрэ, то ён забойца: забойцу трэба аддаць на сьмерць (Лічб 35, 16)
Чалавек па злосці сваёй забівае, але ня можа вярнуць сышоўшага духу і не можа заклікаць ўзятае душы. А Тваёй рукі немагчыма пазбегнуць. (Прам. 16, 14-15)
Памыляючыхся Ты спакваля выкрываеш і, нагадваючы ім, у чым яны ёсць грэшныя, настаўляеш, каб яны, адступіўшыся ад зла, паверылі ў Цябе, Госпадзе. Так, пагрэбую старажытнымі насельнікамі святой зямлі Тваёй, здзяйсняючымі ненавісныя справы чарадзейства і бязбожнага ахвярапрынашэньня, і бязлітасныя забойцамі дзяцей, і на ахвярных балях пажыраючых вантробы чалавечае плоці ды крыві ў таемных сходах, і бацькамі, забіваючымі бездапаможныя душы, — Ты захацеў загубіць іх рукамі бацькоў нашых. (Прам. 12, 2-6)
Вы крадзеце, забіваеце і пералюбы чыніце, і божыцеся ў хлусні і кадзіце Ваалу і ходзіце сьледам за іншымі багамі, якіх вы ня ведаеце, і потым прыходзіце і становіцеся перад абліччам Маім у доме гэтым, над якім названа імя Маё, і кажаце: «мы выратаваныя», каб і далей рабіць усе гэтыя мярзоты. (Іс 7, 9-10).
«Ці ня будзеце … праліваць нявіннае крыві» (Яр. 7, 6)
Пракляты, хто таемна забівае блізкага свайго! (Друг. 27, 24)

Вось што (паводле Святога Пісання) павінны рабіць хрысціяне, калі побач з імі забіваюць ненароджаных дзяцей: «Ратуй узятых на сьмерць» (Прытч. 24:11)
«Пракляты, хто бярэ хабар, каб забіць душу нявінную» (Друг. 27, 25). А гэта ўжо ставіцца больш да лекараў, якія робяць аборты.